LEKKIE DZIAŁO SAMOBIEŻNE SU-57 half -track

SU-57 (T-48) —amerykańskie lekkie działo samobieżne z okresu II wojny światowej, zbudowane na podwoziu półgąsienicowego transportera opancerzonego M3 

Historia

Działo zostało opracowane w 1942 roku na wniosek mieszanej angielsko - amerykańskiej Komisji Uzbrojenia. Opracowano prototyp uzbrojony w 6 funtową armatę konstrukcji brytyjskiej, produkowaną w USA na licencji pod oznaczeniem M1. Armia amerykańska nie przyjęła pojazdu na swoje uzbrojenie. Ustalono jednak, że będzie on produkowany dla armii brytyjskiej.

W roku 1943 zakłady White Motor Co. w Cleveland i Diamond T Motor Car w Chicago, wyprodukowały 962 pojazdy. Z tego 680 wysłano do Wielkiej Brytanii. Nie znalazły tam szerszego zastosowania, gdyż uznano, że armata 57 mm jest nieodpowiednia do zwalczania ciężkich czołgów niemieckich. Część pojazdów, po wymontowaniu uzbrojenia, używano w armii brytyjskiej jako zwykłe transportery opancerzone.

Służba

Większość (650 sztuk), w oryginalnej postaci, wysłano w ramach umowy Lend - Lease do ZSRR, gdzie przyjęto je do uzbrojenia Armii Radzieckiej pod oznaczeniem SU-57.

Kilka wozów tego typu znalazło się w uzbrojeniu Ludowego Wojska Polskiego. Były na wyposażeniu 7 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Samobieżnej. Sprzęt ten szybko wykruszył się w walkach i z powodu awarii. Uzupełnień nie przysyłano, bo był to sprzęt nietypowy. 10 maja 1945 roku pozostało 5 dział tego typu.

Po wojnie zostały one przekazane do KBW. Demontowano z nich działa i używano jako transportery opancerzone, m.in. podczas walk z oddziałami UPA w Bieszczadach. Wycofano je z uzbrojenia w końcu lat 50.

Dane taktyczno-techniczne

masa – 9,53 t;

załoga – 5 ludzi;

wymiary – długość 599 cm, szerokość 219 cm, wysokość 223 cm, prześwit 28 cm;

uzbrojenie - 1 armata 57 mm M1;

pancerz - z płyt walcowanych nitowanych i spawanych o grubości – kadłub – przód 12,7 mm, boki i tył 6,3 mm, tarcza działa przód 16 mm, boki i góra 6,3 mm;

napęd – silnik gaźnikowy; 4 -suwowy, rzędowy 6 cylindrowy White 160AX, średnica cylindra 101,6 mm, skok tłoka 130,2 mm, pojemność 6323 cm³, stopień sprężania 6,3, moc 108,9 kW (148 KM) przy 3200 obr./min., chłodzony płynem;

paliwo – benzyna, pojemność zbiorników paliwa 227 l, zużycie paliwa 80 l/100 km;

osiągi – moc jednostkowa 11,5 kW/t (15,6 KM/t), nacisk jednostkowy 0,86 kg/cm², promień skrętu 914 cm, prędkość maksymalna 72 km/h, zasięg po drodze 320 – 350 km;

pokonywane przeszkody – wzniesienia 30º, rowy szerokości 100 cm, ściany pionowe wysokości 30 cm, brody głębokości 80 cm; wyposażenie specjalne – wyciągarka o udźwigu 4.500 kg.

Opracowała: Malwina Markiewicz i Katarzyna Koperkiewicz